kreator

Układanie kwiatów – kurs wideo (1)

In wideo on 07/02/2010 at 17:45


Naczynia

In książki on 06/02/2010 at 23:10

Do układania roślin żywych i suchych potrzebne są nam przede wszystkim odpowiednie pojemniki. Jest wiele rodzajów pojemników, różnią się one między sobą zarówno mate­riałem, z jakiego są wykonane, jak i też barwą oraz kształtem.

Pojemniki z drewna (miseczki, koszyczki, łupiny z orzecha kokosowego, wydrążony pień) dobrze pasują do kompozycji z roślin suszonych. Natomiast jeśli chcemy wstawić dekoracje z roślin żywych, to trzeba taki pojemnik uszczelnić folią. Wazon musi być do­pasowany kolorem, kształtem i wielkością do naszego bukietu.

Pojemnik należy tak dobierać, aby był statyczny. Kompozycja nie powinna przechylać się na jedną stronę. Kwiaty duże i ciężkie należy mocować nisko i jak najbliżej środka cięż­kości. Jeśli układamy kompozycje z kwiatów wychylających się i ciężkich, to należy do­brać pojemnik dopasowany do takiego układu kompozycji.

Kolor naczynia jest bardzo ważny. Wazony szklane pasują idealnie do każdej kompozy­cji. Gdy jednak chcemy podkreślić jakąś barwę kwiatu, wybieramy kontrastowy kolor wazonu. Barwy: biała, szara i czarna mają właściwość podkreślania innych kolorów. Bardzo efektownie wyglądają bukiety z kwiatów w jednym kolorze umieszczone w wa­zonie tego samego koloru, ale o ton ciemniejszy.

Pod wpływem japońskiej sztuki układania kwiatów rozpowszechniły się pojemniki pła­skie np. półmiski, blachy do pieczenia ciast, talerze, czyli wszystko, co jest dostatecznie głębokie, aby pomieścić rośliny.

W smukłych wazonach ustawiamy bukiety o kształtach wydłużonych, które naśladują linie wazonu, czyli wykorzystujemy tu przede wszystkim rośliny o mocnych, prostych łodygach. Niezbyt dobrze prezentowałyby się tutaj kompozycje okrągłe lub płaskie.

Naczynia kuliste dobrze jest eksponować z bukietami w kształcie kuli lub owalu. Kwiaty nie powinny wychylać się zbyt silnie w różne strony, bo popsuje to kształt kompozycji.

Kwiaty egzotyczne (np. strelicje, storczyki, anturium) świetnie prezentują się w wazo­nach metalowych, srebrnych, bądź ceramicznych.

Rośliny niskie, z krótkimi łodygami powinny być umieszczane w niewysokich, płaskich pojemnikach: małych wazonikach, płaskich miseczkach itp.

Asymetryczne kształty wazonu podkreślimy poprzez asymetryczne ułożenie bukietu. Lepszy efekt uzyskamy poprzez ustawienie w takim wazonie roślin powyginanych, niż o prostych i sztywnych łodygach.

fragment ebooka „Układanie kwiatów”

Siatki

In książki on 06/02/2010 at 22:59

Kolejnym elementem ułatwiającym układanie kwiatów są elastyczne siatki o różnych wielkościach oczek. Przycinany kawałek siatki, zgniatamy w kule lub rolujemy z niego walec, a następnie wkładamy do wazonu. Siatka umieszczona w otworze wazonu może posłużyć jako kratownica pozwalająca zawiesić kwiaty o krótkich łodygach. Siatki nie powinny być widoczne poprzez szkło, można je zamaskować liśćmi. Stosujemy je raczej w dużych wazonach, gdyż zajmują dużo miejsca.

Pianka (Gąbka)

Jest to najbardziej przydatny element stosowany do układania kompozycji z kwiatów. Możemy dzięki niej bez trudu tworzyć nawet najbardziej wymyślne kompozycje. Gąbka może mieć wiele różnych kształtów: kwadratów, cylindrów, kul, stożków, serc, gwiazdek, ringów i wiele innych. Możemy ją również kroić nożem, nadając jej odpowiedni kształt pasujący do pojemnika. Pianka stabilnie utrzymuje łodygi pod pożądanym kątem i w dowolnym miejscu. Gąbka brązowa jest przeznaczona do kwiatów suchych i sztucz­nych, zielona – do żywych. Gąbka do kwiatów żywych ma formę porowatą w postaci otwartych komórek, które bardzo dobrze wchłaniają wodę. Uwaga! Pianki nie wolno zgniatać, gdyż raz odkształcona traci swoją strukturę i właściwości. Przed użyciem pian­kę trzeba nasączyć, aby nasiąkła.

Główne zasady prawidłowego namaczania gąbki:

■       połóż gąbkę na powierzchni wody,

■       nie naciskaj jej, by się zanurzyła, pozwól jej swobodnie unosić się na wodzie,

■       nie umieszczaj gąbki pionowo,

■       nie wciskaj wielu kostek do jednego naczynia,

■       gdy gąbka schowa się pod powierzchnią wody oznacza to, że wchłonęła już wodę.

Gąbki oraz fiolki (można w nich umieścić kwiaty).

Niektóre kwiaty są bardziej delikatne, a przez to trudniejsze w układaniu. Jeśli chcemy ułożyć na gąbce kompozycję z kwiatów o miękkich łodygach, to należy usztywnić ich łodygi. Wystarczy przymocować do łodygi, za pomocą taśmy samoprzylepnej, dwa cien­kie drewienka:

Technika ta ułatwi wstawienie kwiatów o miękkich łodygach do gąbki.

Dodatki do kompozycji

Współczesne kompozycje są wzbogacane różnego rodzaju akcesoriami:

Mech

Ma on przede wszystkim zastosowanie dekoracyjne, służy głównie do maskowania ken-zanu, bądź gąbki. Mech można stosować zamiast kenzanu. Formujemy z niego kulę, któ­rą obwiązujemy drutem, aby nie zmieniała kształtu. Taką kule osadzamy wewnątrz na­czynia. Można ją używać wielokrotnie.

Kamyki, kulki szklane, paciorki

Kamyki pełnią funkcje praktyczną oraz dekoracyjną. Na dnie naczynia układamy kamyki tak, aby pozostawały pomiędzy nimi niewielkie otwory, w które można wkładać łodygi. Wielkość kamyków dobieramy do grubości łodyg. Przy cienkich łodygach stosujemy drobne kamyczki, przy grubych – większe. Przy naczyniach przeźroczystych ułożone kamyki będą elementem dekoracyjnym. Jednocześnie mogą służyć do maskowania ło­dyg. Ciekawy element mogą stanowić:

■ muszle,

■ kamienie,

■ świece,

■ sznurki,

szyszki, pędy jemioły,

pałki wodne, kwiatostany trzciny,

piórka,

włókna kokosowe,

huba, kora, kasztany i żołędzie,

rośliny doniczkowe (mogą być doskonałym dodatkiem do kompozycji, stanowią trwałą część dekoracji, a rośliny cięte będą wymieniane w miarę starzenia i przekwi tania).

sizal (można oplatać nim wiązanki lub otulać główki kwiatów),

dekoracyjne kulki, koralowiec,

egzotyczne, zasuszone kwiaty i owoce (np. protea, eukaliptus, tykwa, aloes, palma kokosowa, banksja, apenoten, leukadendron, lotos, akacja, kokoloba, ostrokrzew, kuskus, hakea, cynamon, luffa),

otoczka z drutu i sizalu (może być ona konstrukcją do bukietów),

wstążki,

kolorowe przypinki – spinacze,

różne sztuczne owady i zwierzątka (posiadają drucik, za pomocą którego można umieścić je w kompozycji),

■ perełki, koraliki (można je nawlec na trawkę i włożyć między kwiaty),

■ sznury pereł i paciorków (mogą posłużyć jako oryginalna dekoracja bukietu lub
kompozycji. Obecny trend we florystyce stawia duży nacisk na przepych),

■ szpilki z koralikami i kryształkami (wbijamy je do środka kwiatu).

Dodatki zielone (tzw. wypełniacze)

Urozmaicają formę kompozycji i dodają jej charakteru. Mają na celu wypełnienie pu­stych przestrzeni w bukiecie czy kompozycji.

■ asparagus,

■ tiki,

■ aralia,

■ plumosus,

■ kordylina,

■ salal,

■ gipsówka,

■ trawka niedźwiedzia – beargrass,

■ epipremnum,

■ paprocie,

■ liście z gerbery,

■ chico,

■ tepe,

■ liście palmy, funkii,

■ liście egzotyczne – kuskus, euka­
liptus, aspidistra,

■ galas,

ostrokrzew okółkowy,

galteria „Shallon”,

skimia,

nawłoć,

skrzyp (snakgrass),

trawy ozdobne,

bambus,

suszone pędy żarnowca,

gałązki drzew i krzewów

(np. wierzby, leszczyny).